Waarom De Suikerzijde start met buren in plaats van woningen
Nieuwe woonwijken starten vaak met stenen. Bewoners volgen later. Maar daardoor ontstaan buurten waar mensen langs elkaar heen leven. Op De Suikerzijde in Groningen gebeurt het anders. Hier begon de buurt al, terwijl de woningen nog in aanbouw zijn.
Maar eerst: elkaar leren kennen
Tijdens de eerste burendag ontmoetten toekomstige bewoners elkaar op het terrein. Geen feestelijk extraatje, maar een bewuste stap. Want zonder verbinding ontstaat geen leefbare wijk.
Bewoners deelden ideeën via een wensboom. Kinderen begroeven een tijdscapsule. En nieuwe buren maakten meteen contact.
Resultaat: een buurt die al bestaat
De eerste fase bestaat uit ruim 100 woningen rond een gezamenlijke tuin. Hier wonen straks starters, gezinnen en ouderen door elkaar. Juist die mix zorgt voor levendigheid en onderlinge verbinding. De gedeelde tuin wordt het hart van de wijk. Een plek waar ontmoeten vanzelf ontstaat.
En sindsdien…
De Suikerzijde laat zien dat sociale samenhang geen sluitstuk is, maar voorwaarde. De eerste woningen worden opgeleverd vanaf 2027. Maar de buurt is er nu al.
Bouwen is niet genoeg
De druk op de woningmarkt is groot. Tempo ligt hoog. Maar juist daardoor verdwijnt aandacht voor samenleven. Met als gevolg: anonieme buurten, minder sociale cohesie en minder leefkwaliteit.
Starten met de gemeenschap
Op De Suikerzijde wordt het proces omgedraaid. Door bewoners al vóór oplevering te verbinden, ontstaat betrokkenheid. Daardoor sluiten keuzes beter aan op wat mensen nodig hebben.
Ontmoetingsplekken, een buurtkamer en gedeelde voorzieningen zijn geen toevoeging achteraf, maar onderdeel van het begin.