Van zoekende student naar bevlogen senior werkvoorbereider: ‘Mijn werk verveelt nooit’
Na zijn hbo-opleiding bouwkunde, was de functie van werkvoorbereider het laatste waar de 31-jarige Sem Rots aan dacht. Toch koos hij na zijn traineeship bij Dura Vermeer Bouw en Vastgoed Rotterdam vol overtuiging voor de rol die hij inmiddels al ruim zes jaar met veel plezier bekleed. “Elke dag leg je weer een nieuwe uitdagende puzzel, het verveelt nooit.”
Sem geeft het eerlijk toe, pas toen hij bij Dura Vermeer aan de slag ging, leerde hij écht wat de bouw inhield. “Als student wist ik nog niks”, grapt hij. “Natuurlijk wel over de theorie, maar tijdens mijn traineeship heb ik pas een goed beeld gekregen van wat de verschillende functies binnen de bouw inhouden.” De indruk die hij tijdens zijn opleiding kreeg van de werkvoorbereiding, bleek dan ook een misvatting te zijn. “Ik dacht dat ik het te technisch zou vinden, ik was meer geïnteresseerd in calculatie en projectontwikkeling.” Totdat Sem er tijdens zijn traineeship achter kwam hoeveel invloed werkvoorbereiders kunnen uitoefenen op het verloop van het bouwproces. “Het is heel organisatorisch en je zit dicht op het vuur. Als werkvoorbereider kan je keuzes maken, waar ze buiten van profiteren. Die impact, voelde heel gaaf.”
De keuze voor Dura Vermeer was voor de toenmalige student zo klaar als een klontje. Hij groeide op met verhalen over ‘het grote Dura Vermeer’, dankzij twee ooms die een rol vervulden in de directie van de Divisie Infra. “En het familiaire sprak mij enorm aan”, voegt Sem toe. “De bouwwereld kan overweldigend aanvoelen als jong studentje. Zeker als je aan de slag wil bij een grote landelijke bouwer. De warmte en laagdrempeligheid van een familiebedrijf is dan heel fijn.” Een sfeer die direct tijdens zijn eerste gesprek merkbaar was: “Er werd benadrukt dat werk belangrijk is, maar persoonlijke ontwikkeling en een goede werk-privébalans ook. Ik voelde me gezien als persoon.”
Middenweg
In zo’n anderhalf jaar tijd deed Sem werkervaring op met digitaal bouwen bij de modelleurs, werkte hij mee in de uitvoering op de bouwplaats en draaide hij tot slot mee met de werkvoorbereiders in de keet. In de laatste paar maanden leerde hij de werkvoorbereiding kennen als ‘een mooie middenweg’. “Ik vond de uitvoering heel gaaf, maar als uitvoerder zit je aan het einde van de pijplijn, alles is al voor je bedacht. Als werkvoorbereider heb je de ruimte om met goede planvorming de uitvoering te optimaliseren en stress buiten te voorkomen.” Ook de diversiteit van de functie spreekt Sem aan: “Het is heel allround. Waar je in de uitvoering binnen je eigen domein werkt, buig je je als werkvoorbereider de ene dag over heipalen en de andere over kozijnen. Alle vijf dagen van de week zijn anders. Het verveelt nooit.”
En doorstromen naar de uitvoering, of een hele andere rol, dat kan altijd nog, vertelt Sem: “De doorgroeimogelijkheden binnen Dura Vermeer zijn groot.” Sterker nog, doorgroeien wordt volgens hem actief gestimuleerd door opleidingstrajecten en interne mogelijkheden inzichtelijk te maken. “Het is algemeen bekend onder collega’s dat mogelijk is, als je laat zien dat je het wil én kan. Je kan eigenaarschap nemen over je eigen loopbaan. Die autonomie vind ik heel fijn.” Hij zit goed op z’n plek, benadrukt Sem. Zo is Sem in zes jaar tijd stapsgewijs doorgegroeid van assistent werkvoorbereider naar senior werkvoorbereider. “Of eigenlijk bouwkundig engineer, mijn officiële functietitel.” Te chique wat Sem betreft: “We blijven wel een bouwer. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg.”
"Als werkvoorbereider zorg je ervoor dat iedereen in elke bouwfase weet wat, wanneer, waar hoort.”
Puzzel
Een standaard werkdag, is er niet. “In grote lijnen zijn mijn collega werkvoorbereiders en ik elke dag bezig om mooie ideeën te vertalen naar uitvoerbare plannen. Als werkvoorbereider zorg je ervoor dat iedereen in elke bouwfase weet wat, wanneer, waar hoort.” Van materiaalkeuze en uitdagingen in de constructie tot de juiste combinatie van uitvoerende partijen. Van een controle van prefab-onderdelen en het maken van contracten na inkoopgesprekken tot het bijsturen op de planning in overleg met de uitvoering. “Het is eigenlijk een grote puzzel van allerlei verschillende onderdelen die je samen moet zien te brengen tot een mooi plaatje.”
Een uitdaging waar Sem niet in zijn eentje voor staat: “Gelukkig niet”, lacht hij. “We werken samen met de uitvoering en de projectleider, en er zitten altijd meerdere werkvoorbereiders in een team. Elke werkvoorbereider is verantwoordelijk voor een deelonderwerp en samen overleggen we over de juiste afstemming.” Het team bestaat daarnaast volgens Sem altijd uit een ‘goede mix’ aan werkervaring. “Vaak wordt de ruwbouw en installatie gedaan door een senior werkvoorbereider, die weer een junior werkbegeleider onder de vleugels heeft.” ‘Cruciaal’, noemt Sem dit: “Als je net begint, wil je niet zomaar in het diepe worden gegooid. Je hebt ervaren mensen nodig om je aan op te trekken. Dat heb ik destijds ook gedaan en nu vervul ik die rol voor een ander. Zo kunnen we samen leren en groeien.”
Werkplezier
En bij een fijn teamgevoel, hoort ook gezelligheid. “We lunchen elke dag samen in de keet en drinken vrijdagmiddag een biertje om het werk eventjes los te laten”, vertelt Sem. Niet alleen leuk, maar ook functioneel: “Het is goed om samen afstand te nemen van moeilijke opgaves. Met een frisse blik zie je vaak ineens wél hoe je iets kan oplossen.” Ook voor de onderlinge band is het goed: “Je werkt beter samen als je elkaar niet alleen kent van werk, maar ook als persoon. Er is meer dan alleen de bouwplaats. Dat relativeert heel erg.” Het opbouwen van een persoonlijke band wordt, volgens Sem, gestimuleerd vanuit de werkgever. “Dat is echt het familiare. Er zijn borrels, sportevenementen, een gezamenlijke skivakantie, feestdagen worden samen gevierd; heel waardevol voor het werkplezier.”
Makkelijk is zijn werk niet altijd, maar toch gaat Sem altijd met een glimlach naar huis. “Ik ervaar echt wel eens stress, zeker als we richting de oplevering nog plooien moeten gladstrijken, maar we zetten elke dag iets moois neer met elkaar. Ik zie mijn plannen buiten tot leven komen, het werk groeit onder mijn ogen. Dat geeft energie.” Sem focust zich, tot nu toe, op de hoge appartementenbouw. “Minimaal vijf verdiepingen”, licht hij toe. “Best complex, maar heel gaaf om zo’n gebouw te zien verrijzen. Ik verheug me er nu al op om straks met mijn zoontje, die net is geboren, door Rotterdam te fietsen en te zeggen: daar heeft papa aan meegewerkt.” Een gevoel van trots dat hij binnenkort hoopt te delen met nieuwe collega’s.